Groothandelsprijs in Noorwegen (Oslo)

Elektriciteit kan niet economisch op grote schaal worden opgeslagen, dus vraag en aanbod moeten in realtime in evenwicht zijn. Elk uur heeft andere omstandigheden: 's nachts is de vraag laag, tijdens ochtend- en avondpieken hoog. De zonneproductie piekt rond het middaguur, wind varieert met het weer. De prijs weerspiegelt dit uurlijkse evenwicht — bij ruim aanbod (zonnige middag, stevige wind) dalen de prijzen. Wanneer gascentrales moeten bijspringen om de piekvraag te dekken, schieten de prijzen omhoog. Daarom zie je zulke sterke schommelingen binnen één etmaal.

Elke biedzone heeft een eigen prijs, gebaseerd op het lokale evenwicht tussen vraag en aanbod en de interconnectiecapaciteit met buurzones. Belangrijke factoren voor deze zone zijn: het opgestelde productievermogen (zon, wind, kern, gas, water), weersomstandigheden die de hernieuwbare productie beïnvloeden, vraagpatronen (industriële activiteit, verwarmings-/koelbehoeften), beschikbare import-/exportcapaciteit via grensoverschrijdende interconnectoren en brandstofprijzen (met name aardgas, dat vaak de marginale prijs bepaalt).

Ja, steeds meer. Veel Europese landen bieden inmiddels dynamische stroomtarieven aan die de groothandelsprijs rechtstreeks aan de consument doorgeven (met opslag voor netwerkkosten en belastingen). Op dagen met negatieve groothandelsprijzen kunnen consumenten met een dynamisch tarief in feite betaald worden om stroom te verbruiken. De meeste huishoudens hebben echter nog een contract met vaste prijs, waarin de groothandelsprijs slechts een indirect, vertraagd effect heeft — meestal via de jaarlijkse prijsaanpassing van de leverancier.