Cena hurtowa w Norwegia (Trondheim)

Energii elektrycznej nie da się ekonomicznie magazynować na dużą skalę, więc podaż musi w czasie rzeczywistym odpowiadać popytowi. Każda godzina ma inne warunki: w nocy zużycie jest niskie, a w porannych i wieczornych szczytach wysokie. Produkcja ze słońca kulminuje w południe, wiatr zmienia się wraz z pogodą. Cena odzwierciedla ten godzinowy balans — gdy podaż jest obfita (słoneczne południe, silny wiatr), ceny spadają. Gdy do pokrycia szczytu muszą uruchomić się elektrownie gazowe, ceny gwałtownie rosną. Dlatego w ciągu jednej doby widać tak duże wahania.

Każda strefa rynkowa ma własną cenę opartą na lokalnej równowadze podaży i popytu oraz zdolności połączeń z sąsiednimi strefami. Kluczowe czynniki dla tej strefy to: zainstalowana moc wytwórcza (słońce, wiatr, jądrowa, gaz, hydro), warunki pogodowe wpływające na produkcję OZE, wzorce zużycia (działalność przemysłowa, zapotrzebowanie na ogrzewanie/chłodzenie), dostępna moc importu/eksportu przez połączenia transgraniczne oraz ceny paliw (zwłaszcza gazu ziemnego, który często ustala cenę krańcową).

Tak, coraz częściej. Wiele krajów europejskich oferuje dziś dynamiczne taryfy za prąd, które przenoszą cenę hurtową bezpośrednio na odbiorców (po doliczeniu opłat sieciowych i podatków). W dniach z ujemnymi cenami hurtowymi odbiorcy z taryfami dynamicznymi mogą w praktyce otrzymywać zapłatę za zużywanie prądu. Większość gospodarstw domowych ma jednak nadal umowy z ceną stałą, gdzie cena hurtowa wpływa tylko pośrednio i z opóźnieniem — zwykle poprzez roczne korekty cen u sprzedawcy.