Hurtowe ceny energii elektrycznej

Cena day-ahead ustalana jest na codziennej aukcji o godzinie 12:00 CET. Wytwórcy energii (farmy słoneczne, wiatrowe, elektrownie jądrowe, turbiny gazowe) składają oferty sprzedaży energii na każdą godzinę następnego dnia. Kupujący (spółki obrotu, duzi odbiorcy przemysłowi) składają oferty zakupu. Algorytm giełdy dla każdej godziny dopasowuje podaż do popytu, ustalając 24 ceny godzinowe. Efekt: jutrzejsza cena prądu jest znana już dziś. To najważniejszy sygnał cenowy na europejskich rynkach energii elektrycznej.

Ujemne ceny oznaczają, że wytwórcy PŁACĄ za oddanie energii do sieci — brzmi to paradoksalnie, ale zdarza się regularnie. Główna przyczyna: w słoneczne i wietrzne dni odnawialne źródła (o niemal zerowym koszcie krańcowym) produkują więcej prądu, niż jest potrzebny. Elektrownie jądrowe i węglowe nie mogą się szybko wyłączyć, więc akceptują ceny ujemne zamiast kosztownych postojów i ponownych rozruchów. W Niemczech w 2023 r. odnotowano ponad 300 godzin z cenami ujemnymi. Dla odbiorców z taryfami dynamicznymi ujemne ceny mogą oznaczać, że otrzymują zapłatę za zużywanie prądu.

Cena hurtowa to tylko jeden ze składników końcowego rachunku za energię. Typowy rachunek gospodarstwa domowego dzieli się z grubsza tak: 1) Koszt energii w hurcie: 30–40% — to właśnie widzisz na tej stronie. 2) Opłaty sieciowe: 20–30% — za utrzymanie sieci elektroenergetycznej. 3) Podatki i opłaty: 30–50% — VAT, opłaty OZE, akcyza na energię, opłaty koncesyjne. Na przykład gdy cena hurtowa wynosi 80 EUR/MWh (8 ct/kWh), cena dla gospodarstwa domowego wraz ze wszystkimi opłatami zazwyczaj wynosi 25–40 ct/kWh w zależności od kraju.